و دوباره ، چند باره  ، صد باره ، هزار باره و شاید  برای بار آخر می نویسم...

امتحانا تموم شد.همرم از دم افتادم.نمی گم مهم نیست اما کاری از دستم برنمیاد.شد دیگه.ایشالا که بقیه همرو با نمرات عالی پاس کردن.حالم زیاد خوش نیست اما می دونم که روح و جسمم یا بهتر بگم ظاهر و باطنم بدجوری قاطی کردن و میزون کار نمی کنن.نیشم بیست و چهار ساعت البته جلوی بقیه از این گوش تا اون گوش بازه.خداییم می خندما ولی کنترلش دست خودم نیست.یغنی دلیلش و نمی دونم.به قول سارا دیوونه نبودم که بدجوری شدم.حوصله ی حرفیدن ندارم ولی خب می گن اگه حرفات و زیادی قورت بدی پس فردا با یه مریضی می زنه بیرون و حالا بیا و درستش کن.

جمعست.دارم آهنگِ دوستت دارم و گوش می دم اما هیچ تصویری جلوی چشمم نمیاد.یعنی سعیم و می کنم که چشمام و ببندم و بی خیالِ همه چی بشم.یه قول آدم بزرگا یه چیزایی هست روی پیشونی ِ هر آدمی که بهش می گن تقدیر.آره تقدیر.خودتم بکشی نمی تونی عوضش کنی.ممکنه این وسط تقدیره یکیم تنهایی باشه،چه عیبی داره؟مهم اینه که تو ام یه تقدیری داری دیگه.از این که سرم به سنگ می خوره و جرات تکرار کاری و دیگه ندارم خوشحالم،اما جاش خیلی درد می کنه.همچین می سوزه که انگار یه زخم کهنت و  عمیق تر از قبل می شکافن و هی نمک می ریزن روش .آآآآآخ خ خ ...

استاد فلسفی می گه:قلب غریب و دربه درم درد می کند .... باور نمی کنی؟می تونی سرت و بذاری رو سینم و به تاپ تاپش خوب گوش بدی.یکی در میون می زنه.گاهی وقتا فکرش یهو بدون کنترل میاد تو ذهنت و سیل بزرگ خاطراتت بهت هجوم میاره و بدجوری شوکه می شی.اون وقته که می بینی وایمیسه... و خط ممتد...  ------____________  ________  _____ ____ ____ _ _ _ ______________________پایان

آهنگ عوض میشه.آهنگ رضا صادقیه.عاشقشم.عاشقشم.عاشقشم....آرومم می کنه.شده تنها همدمم.باهام حرف می زنه ...

دلِ من حالش خوشه،اصلا بلد نیست بگیره

ولی خیلی تنگ میشه،گاهی می ترسم بمیره

    به خودش میاد و سوسو می زنه

تا باز حیاط خلوت سینم و جارو می زنه

می گمش تا کی می خوای عاشق یش و بشکنی

به روی خودش نمیاره،می پرسه با منی؟

کِی می خوای دست از سرِ آبروی من برداری؟

کِی می خوای قلبی که دزدیدی سر جاش بذاری؟

کِی می خوای بزرگ بشی ، سنگین بشینی سر جات؟

سر به راه بشی و دنیارو نذاری سرکار...

آخه من کی آدم میشـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــممممممممممممممممم؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

هـــــــــــــــــــــــــــــــــااااااااااااااااااااااااااااااا؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

خسته شدم از این همه خر کردن خودم.خسته شدم از جمله ی توکل به خدا.خسته شدم از جمله ی بی خیال بابا.خسته شدم از بحث عوض کردن دوستام که دیگه  خفه شم و حرفم و نزنم.خسته شدم از به ترک دیوار خندیدن الکی . خسته شدم از نگاه ترهم آمیزه مامانم که می دونم حالم بده و جرات نمی کنه بیاد ازم بپرسه که تران چه دردته؟خسته شدم از فرار کردن از دست نگاه اطرافیتنم که مبادا اشکام و ببینن و شروع کنن به سین جیمم.خسته شدم از منطق،  از استدلال، از عاقلانه تصمیم گرفتن و مثه سگ گیر کردن توش.خسته شدم از درجا زدن الکی و این تکرر ِ بدبختیام.خسته شدم از کمرنگ شدن همه رویاهام و چشم دوختن به آینده ای که اگه بخواد اینجوری پیش بره حتی فکرشم تنم و می لرزونه.خسته شدم از زار زدن جلوت و داد زدن این جمله ی تکراری العفو العفو که تو با اون همه کرمت و بزرگیت لطف کنی یه کوچولوشم واسه من خرج کنی و ببخشیم تا خودم و راحت کنم از این دنیای لعنتی.از این آدمای لعنتی،از این ثانیه های لعنتی.آدمایی که بوی تعفنشون دلت و می زنه و دلت می خواد رو کلِ هم کیشاش بالا بیاری.آره خسته ام...

خوب که نیستم.پس چراباید ادای آدمای خوبارو دربیاریم؟؟بد بودن خیلی آسونه.خیلی.تازه نه تنها چیزی و از دست نمی دی بلکه کلیم چیز گیرت میاد.دنیا برعکس شده.خوب باشی تُفِت می کنن بیرون و بد باشی موس موست می کنن.

بغض دارم.خدایا تو که می بینی.بغض دارم.داره خفم می کنه و غرور لعنتیم نمی ذاره بشکنمش.می گم می تونم اما بدجوری کم اوردم.ولی باید بتونم.باید باید باید باید باید....

بی خیال.بذار از این چند وقته واستون بگم.

به نی نی بی معرفتم که نمی دونم چرا انقدر از آدمای اطرافش می ناله و ناراضیه قول دادم ،اونم قول گوسبندی که دیگه هیچ وقت هیچ وقت هیچ وقت مزاحمش نشم.درواقع دیگه کاری به کارش ندارم.حتی تو خیالم.حتی تو ذهنم.حتی تو دلم!!

سارا که جیگر منه و اصلا حوصلم و نداره.ولی روش نمیشه بگه.

محبوب با نی نیش خیلی وقته قهره و معلوم نیست چی میشه اما خفن بهم ریخته.

محیا که مشغول امتحاناشه و هنوزم می دونم کلی حرف ناگفته داره که کلک هیچ وقت رو نمی کنه.

ثمینم که مامانش گفت جمعه میاد اما مارو آدم حساب نمی کنه و هنوزم خطش آفه.

مهشید که دیروز با دوستای نی نیش جشن فازع التحصیلیه نی نیش و گرفتن و خیلی دلخور شد که نرفتم.واقعا دل و دماغش و نداشتم.خیلی چیزا واسم زنده می شد.منم تبریک می گم آقا سجاد.ترکوندیاااا اونم 7 ترمه.دمت گرم آقا مهندس.

و یه اتفاق ....دلم نمی خواد حرفش و بزنم.گذشت...و چه تلخ گذشت!!

راستی تو غریبه ای در گذر.مرسی از پیامای قشنگت.نمی دونم کی هستی.حتی نمی دونم دختری یا پسری.مرسی از حرفات یا بهتر بگم نصیحتات.اما ای کاش خودت و یه لحظه جای اونی که داره این حرفارو می نویسه یعنی من می ذاشتی.من زندگیه خوبی داریم.شکر.اما یه چیزایی تو زندگیت به قول یه غریبه جزء اصول آدمان و اونا از بقیه زندگیت واست پررنگ ترن.نمیشه با سرنوشت جنگید اما خیلی سخته اونا از سرنوشت تو خط خورده باشن.حتی خیلی چیزارو واسه کارایی که می کنی تا از دستشون ندی از دست می دی.مثلا سکوت.آره من خیلی چیزار و با سکوتم از دست دادم.سکوت کردم و مثلا آخرش غرورم و از دست دادم.من این هفته یه خیلی چیزا ایمان اوردم.خیلی چیزارو خدا با برهان خلف بهم ثابت کرد.تازه یادم گرفتم که بی خودی زور نزنم.نه آدما عوض می شن ، نه تو می تونی عوضشون کنی. البته این فقط جزء حاشیه ی برنامه ی آموزشیش بود. برام خیلی سخت تموم شد.خیلی خیلی بیشتر از اون چیزی که فکرش و کنی.مخصوصا که سنگینی یه بار گناهم این وسط رو دوشت احساس کنی و هیچ توجیهی واسه بخشیدنت نداشته باشی.حتی خودت.

آره غریبه.هم ندامت سخته، هم نسیان.هردوشون یه جوری پدرت و درمیارن و آخرشم از پا درت میارن.ندامت اونم از یه چیزی که قبلا هم تجربش و داشتی خیلی حرص داره.فرقیم نمی کنه این ندامت از سر چی باشه. چه از سر 3 بار مشروط شدن باشه یا از سر دوباره....

خلاصه این که از اول تا آخر باید کنار اومد،اونم با تصمیمی که خودت گرفتی...خودت خواستی....

سرم داره می ترکه.می خوام برم بیرون قدم بزنم.شاید منم مثه خیلیا با قدم زدن آروم بشم.امتحانش مجانیه.حوصله ی حرف زدن از وفا و معرفت و این در پیت بازیارم ندارم.

مرا یاد و تو را خاطر فراموش....

ترانه/2بهمن/خدا می دونه....